فیلم انگل (Parasite) به کارگردانی بونگ جون-هو نه تنها به خاطر داستان جذاب و پیامهای اجتماعی عمیقش، بلکه به دلیل طراحی صحنه فوقالعاده و نمادین خود مورد تحسین قرار گرفته است. دکوراسیون و طراحی صحنه این فیلم به طرز ماهرانهای دو دنیای متفاوت را به تصویر میکشد: خانه باشکوه خانواده پارک و زیرزمین تاریک و نمور خانواده کیم.
خانه مدرن و مینیمالیستی خانواده پارک، که توسط لیها جون طراحی شد، نمایانگر ثروت، تجمل و شکاف طبقاتی در جامعه کره است. این خانه با نور طبیعی، فضاهای باز، خطوط تمیز و مبلمان لوکس طراحی شده تا حس ثبات و رفاه را به مخاطب القا کند. پلههای داخلی این خانه، که نقشی کلیدی در روایت داستان دارند، مرز بین طبقات اجتماعی را نشان میدهد.
در مقابل، خانه خانواده کیم در یک نیمه زیرزمین کثیف و شلوغ قرار دارد که با سقف کوتاه، نورپردازی ضعیف و فضایی فشرده، نماد فقر و درگیریهای طبقاتی است. آبگرفتگی خانه در یکی از صحنههای کلیدی فیلم، نهتنها بحران اقتصادی این خانواده را نشان میدهد، بلکه بیانگر ناپایداری و آسیبپذیری قشر فرودست جامعه است.
ترکیب این دو فضای متضاد و استفاده از عناصر بصری مانند پلهها، پنجرهها و نورپردازی، به شکلی هنرمندانه پیام فیلم را تقویت کرده و باعث شده طراحی صحنه انگل به یکی از نقاط قوت و نمادین سینمای مدرن تبدیل شود.